BMW biedt de huidige generatie 3 Reeks Touring niet enkel aan als M3, maar gooit meteen alle remmen los: ook de extremere CS-versie vindt zijn weg naar het breakkoetswerk. Maar rechtvaardigt een meerprijs van €50.000 bovenop een reeds peperdure M3 Touring de extra performance? Of betaal je vooral voor exclusiviteit en bragging rights?
Door de huidige generatie van de M3 – voor het eerst – ook in breaklivrei leverbaar te maken kwam BMW eindelijk tegemoet aan de wensen van heel wat aficionado’s. Tot dan hadden die zich moeten tevredenstellen met de – ook niet te versmaden – Alpina B3 Touring, maar nu kregen ze plots een officieel alternatief uit München zelf.
De Beiers maken daarbij geen onderscheid naar koetswerkvariant: de M3 Touring krijgt net dezelfde anabolenkuur als de vierdeurs of de M4 Coupé. Inclusief dus een CS-versie die én lichter én krachtiger is én strakker afgesteld staat. Of zou moeten zijn – want met 1.925 kilogram rijklaar gewicht blijft “lichter” een relatief begrip.
Basisontwerp
Visueel kun je deze variant herkennen aan de rode striping op zijn koetswerk, zijn rode bies rond het radiatorrooster en zijn heerlijke gele koplampen – een verwijzing naar de autosport. In het interieur maken enkele rode details het verschil. En natuurlijk zijn er tal van CS-logo’s op en in de auto te vinden.
Voor kenners direct herkenbaar, voor buitenstaanders nauwelijks onderscheidend van de reguliere M3 Touring. Subtiel genoeg om niet schreeuwerig te zijn, opvallend genoeg voor wie weet waar te kijken.
De CS profiteert bovendien van een gewichtsbesparing van… 15 kilogram, door met koolstofvezel versterkte kunststof (CFRP) te gebruiken voor de motorkap, de splitter, de voorste luchtinlaten, de buitenspiegelkappen en de diffusor. In het interieur doet koolstofvezel dienst voor de kuipstoelen, de schakelpaddles, enkele sierinzetstukken en de middenconsole.
Vijftien kilogram. Laten we dat even op ons in laten werken. Voor alle moeite, kosten en complexiteit van koolstofvezel-componenten bespaart BMW precies 15 kilogram. Dat is minder dan wat veel bestuurders zouden besparen door de frieten over te slaan bij de lunch.
Allemaal goed en wel, maar met rijklaar 1.925 kilogram op de weegschaal heeft de M3 CS Touring toch eerder iets van een snuivende dikbielstier dan van een ranke jachtluipaard. Het is de fundamentele paradox van moderne performance-auto’s: steeds meer vermogen om steeds meer gewicht in beweging te krijgen.
Transmissie
De BMW M3 CS Touring heeft recht op exact dezelfde aanpassingen als zijn berline-broertje. Te beginnen bij de zes-in-lijn in de neus. Die drieliter TwinPower Turbo is compleet hertekend: een stijver carter, een gesmede krukas, een cilinderkop met een 3D-geprinte kern, een aan circuitgebruik aangepaste koeling en smering en een hogere turbodruk van 2,1 bar.
Het vermogen gaat daarmee van 510 naar 550 pk, beschikbaar bij 6.250-7.200 toeren per minuut. Het maximale koppel bedraagt nog altijd 650 Nm en staat paraat van 2.750 tot 5.950 toeren. Al dat geweld wordt aan het asfalt doorgegeven via een achttrapsautomaat, de vierwielaandrijving M xDrive en het actieve M-sperdifferentieel.
Het resultaat is een sprint van 0 naar 100 km/u in amper 3,5 seconden. Na 11,7 seconden tikt de M3 CS Touring al 200 km/u aan, en hij stormt door tot de elektronische begrenzer het bij 300 km/u welletjes vindt.
Cijfers die indruk maken op papier en die in de praktijk blijven verbazen – vooral omdat dit een stationwagon is die vermoedelijk kinderen naar school vervoert en boodschappen haalt bij de supermarkt.
Rijbeleving
Het onderstel kon natuurlijk niet achterblijven: als CS heeft de BMW M3 Touring recht op gesmede negentien- en twintigduimvelgen, een aangepaste ophanging en dito remmen, en een herwerkte sturing voor bepaalde elektronica – DSC, M Dynamic Mode – waarmee hij pretendeert ook op circuit zijn mannetje te staan.
Wij toetsten die ambities af op hun waarheidsgehalte op het circuit van Magny-Cours, in zijn Club-variant – een kort en technisch veeleisend tracé waar een vaardig onderstel belangrijker is dan massa’s vermogen. Ondanks zijn forse gewicht en zijn overdaad aan pk’s wist de M3 CS Touring er ons nochtans te verrassen door zijn strakke rijlijnen en verbluffende wendbaarheid.
Doordat de klemtoon bij de vermogensverdeling op de achteras ligt, krijg je een speels weggedrag, maar tegelijkertijd blijft de trekkracht bij het uitaccelereren gevrijwaard. In snelle en lange bochten is deze superbreak de stabiliteit zelve.
Alleen in een opeenvolging van scherpere links-rechtswissels kunnen het hoge gewicht en de overweldigende respons van de motor de auto al eens uit onbalans brengen. De fysica laat zich niet voor de gek houden: bijna 2.000 kilogram blijft bijna 2.000 kilogram, hoe geavanceerd de elektronica ook is.
Voeg daar de zachtere banden onder deze variant aan toe – die wel meer grip bieden maar ook brutaler de handdoek gooien – en je krijgt een break met een uitgesproken karakter die net zo meeslepend als lastig te temmen wordt. Om hier het onderste uit de kan te halen, moet je van goeden huize zijn.
Op de openbare weg gedraagt de M3 CS Touring zich als een perfecte gentleman-racer: brutaal als je dat wilt, beschaafd als het moet. De besturing communiceert helder, het onderstel blijft ook over oneffenheden gecontroleerd, de remmen pakken onvermoeibaar aan.
Maar – en dit is een substantieel maar – dit is geen auto om probleemloos uren aan een stuk rondjes mee te draaien. En dat heeft niets te maken met zijn motor, banden of remmen, maar alles met die koolstofvezel kuipstoelen. En dan meer bepaald met die vermaledijde uitwas in het midden van de zitting.
Die hindert alleen maar tijdens het rijden – zowel op circuit als in de alledaagse praktijk trouwens. Los van het feit dat het er gewoon niet uitziet. Voor een auto van deze prijsklasse – we komen daar zo op – is dit een onvergeeflijke ergonomische misser.
Styling
Het interieur combineert racingambities met dagelijkse bruikbaarheid – althans in theorie. De koolstofvezel-accenten ogen indrukwekkend, de rode details geven sportief karakter, de afwerking is hoogwaardig zoals je bij BMW mag verwachten.
Maar die kuipstoelen blijven een pijnpunt. Letterlijk en figuurlijk. Ze zien er spectaculair uit, bieden goede zijdelingse steun in bochten, maar zijn ronduit inconfortabel voor langere ritten. Die uitwas in het midden – bedoeld om je op je plaats te houden – voelt eerder als voortdurende hinder.
De rest van het interieur is M3 Touring zoals je die kent: hoogwaardig, functioneel, technologisch geavanceerd. Niets mis mee, maar ook niets dat de CS-versie onderscheidt van de reguliere M3 Touring behalve wat koolstofvezel en rode accenten.
Kostenplaatje
En dan komen we bij de cruciale vraag: rechtvaardigt dit surplus aan kunde en temperament ook een meerprijs van €50.000 bovenop de reguliere M3 Touring?
Laten we dat in perspectief plaatsen. De reguliere M3 Touring kost al ruim €120.000. De CS-versie tikt daar nog eens €50.000 bovenop – wat je totaal rond de €170.000 brengt. Voor een stationwagon.
Wat krijg je voor die €50.000? Veertig extra pk, 15 kilogram gewichtsbesparing, koolstofvezel-componenten, rode accenten, exclusiviteit. En een oncomfortabele kuipstoel met vervelende uitwas.
Objectief gezien is dat moeilijk te rechtvaardigen. De reguliere M3 Touring levert al 510 pk – meer dan voldoende voor alle praktische scenario’s en de meeste impraktische. Die 40 extra pk voelen indrukwekkend maar niet transformerend.
De 15 kilogram gewichtsbesparing merk je niet, de koolstofvezel-componenten zie je nauwelijks, de rode accenten kun je zelf toevoegen voor een fractie van de kosten. Wat overblijft is exclusiviteit – en die heeft geen objectieve waarde, alleen emotionele.
Eindoordeel
Als radicalere, scherpere en brutalere variant van de ‘gewone’ M3 Touring bundelt deze CS-versie het summum van wat BMW’s M-afdeling te bieden heeft, binnen een handig breakkoetswerk.
Technisch is het een indrukwekkende prestatie. Een stationwagon die in 3,5 seconden naar 100 km/u sprint en 300 km/u haalt, is objectief verbazingwekkend. Dat hij dat doet terwijl hij ook bagageruimte biedt voor een weekendje weg, maakt het nog opmerkelijker.
De performance is werkelijk, niet gesimuleerd. Op circuit verraast de M3 CS Touring door zijn wendbaarheid en precisie ondanks het gewicht. Op de openbare weg combineert hij brutaliteit met bruikbaarheid op een manier die weinig concurrenten evenaren.
Maar €50.000 meerprijs voor 40 pk, 15 kilogram minder gewicht en wat koolstofvezel? Objectief is dat absurd. Je betaalt vooral voor exclusiviteit, voor het privilege te kunnen zeggen dat je de meest extreme M3 Touring bezit.
Voor verzamelaars en BMW M-puristen die elk detail waarderen en geen prijskaartje kennen, is de CS-versie de logische keuze. Voor rationele kopers die objectief naar waarde kijken, is de reguliere M3 Touring de verstandiger optie – die al meer dan voldoende performance biedt.
De oncomfortabele kuipstoelen zijn een dealbreaker voor langere ritten. Voor een auto van deze prijsklasse is dat onacceptabel. Spectaculair uitzien is mooi, maar als je er niet comfortabel in kunt zitten, mist het zijn doel.
De M3 CS Touring is een technisch tour de force die bewijst dat BMW M-divisie nog steeds toonaangevend is in performance-engineering. Maar het is ook een product voor een zeer specifiek publiek dat bereid is substantieel te betalen voor marginale verbeteringen en exclusiviteit.
Extreem familievervoer? Absoluut. Maar of dat extremisme €50.000 waard is, bepaalt de koper zelf. Voor de meeste mensen – zelfs die met ruime budgetten – is het antwoord waarschijnlijk nee.
Pluspunten
- Indrukwekkende prestaties (3,5 sec naar 100 km/u, 300 km/u top)
- Verrassend wendbaar en precies op circuit ondanks gewicht
- Speels weggedrag door achteras-gerichte vermogensverdeling
- Hoogwaardige afwerking en materialen
- Praktische stationwagon-functionaliteit behouden
- Exclusiviteit van beperkte CS-productie
- Gele koplampen (knipoog naar autosport)
- Krachtige motor (550 pk, 650 Nm)
Minpunten
- Meerprijs van €50.000 moeilijk te rechtvaardigen
- Oncomfortabele kuipstoelen met hinderlijke uitwas in zitting
- Gewichtsbesparing slechts 15 kg (verwaarloosbaar)
- Zwaar gewicht (1.925 kg) ondanks CFRP-componenten
- Zachte banden brutaler in griplimiet
- Hoog gewicht voelbaar in snelle richtingswissels
- CS-versie visueel nauwelijks onderscheidend van reguliere M3 Touring
- Kuipstoelen inconfortabel voor langere ritten
- Exclusiviteit emotioneel, niet rationeel te rechtvaardigen
- €170.000 totaalprijs voor een stationwagon
