Hij is pas twee weken met pensioen, maar zwijgen doet-ie nog lang niet. Gorden Wagener, jarenlang het gezicht van Mercedes-design, gooit op Instagram een bommetje dat door de autowereld echoot. Geen brave renders van een volgende elektrische sedan, maar een S-Klasse met ballen. Met flair. Met een knipoog naar 1971, naar de rauwe racetijden van AMG, naar de ‘Rote Sau’ die in Spa-Francorchamps geschiedenis schreef.
En meteen rijst de vraag: waarom bouwt Mercedes deze auto niet gewoon?

De S-Klasse: van gidslicht naar gordelverwarmer
Laten we even terugspoelen. De S-Klasse was altijd meer dan een auto. Het was een statement. Een rijdend visitekaartje van wat Mercedes in huis had aan technologische snufjes, jaren voordat ze in de rest van het gamma verschenen. ABS, airbags, Pre-Safe, Magische Bodemcontrole – het debuteerde allemaal in de S-Klasse. De wereld keek, en Mercedes wees de weg.
En nu? De jongste facelift van de S-Klasse laat zich samenvatten in één zin: verwarmde veiligheidsgordels. Dat is geen toekomstvisie, dat is een accessoire. Het is alsof Ferrari pronkt met een betere bekerhouder.
Tegelijkertijd probeert Mercedes de technologische fakkel door te geven aan de EQS, de elektrische berline die moet bewijzen dat Mercedes ook zonder verbrandingsmotor kan innoveren. Of dat gelukt is? Het debat is nog volop bezig, maar de verkoopcijfers zijn voorlopig niet mals voor wie graag gelooft in de elektrische droom.

Wagener: de man die niet kan zwijgen
Gorden Wagener is sinds 31 januari 2026 officieel met pensioen. Alleen lijkt niemand hem dat verteld te hebben. Op zijn Instagram dook deze week een reeks renders op die je als Mercedes-fan met gemengde gevoelens achterlaat. Enerzijds: wow. Anderzijds: waarom rijdt dit niet al rond?
De beelden tonen een S-Klasse met een uitgesproken retrodesign. De basislijnen zijn onmiskenbaar die van de huidige generatie, maar de details verwijzen naar de W109, de generatie die in de late jaren zestig en vroege jaren zeventig het gezicht van Mercedes bepaalde. Smalle koplampen, klassieke proporties, een grille die nog durft te stralen – en dat alles in een kleur die je niet snel vergeet.
Het Rode Varken leeft
Die kleur is bordeauxrood, met stickers en accenten die één ding duidelijk maken: dit is een hommage aan de ‘Rote Sau’. Autoliefhebbers weten meteen waarover het gaat. In 1971 pakte het toen nog onafhankelijke AMG een Mercedes 300 SEL, een logge luxeberline die niemand ooit zou verdenken van sportieve ambities, en bouwde die om tot een racemonster. De wagen was enorm, rood, en zo breed als een tank. De pers doopte hem ‘Rotes Schwein’ – Rood Varken.

Op de Nürburgring 24 uur werd hij tweede. In zijn klasse won hij. En in de harten van Mercedes-fans staat hij gegrift als het bewijs dat Duitsland ook kon rocken.
Wageners renders spelen met die erfenis. De stickers, de kleur, de brede wielkasten – het is alsof het Varken terugkeert, maar dan in maatpak.
Had het gekund?
Natuurlijk duikt meteen de vraag op: had Mercedes dit écht kunnen bouwen? Technisch? Commercieel?
Het antwoord is: ja, als ze gewild hadden. De EQS had de rol van technologisch uithangbord kunnen overnemen. De S-Klasse had dan vrijgespeeld kunnen worden voor iets anders. Iets emotionelers. Iets voor mensen die een auto kopen met hun hart, niet met hun belastingadviseur.

Maar Mercedes durfde niet. Durfde geen risico te nemen met een erfgoed dat zo zwaar weegt. Durfde geen stap te zetten die niet door duizend focusgroepen was goedgekeurd. Durfde geen retro te omarmen in een tijd waarin de toekomst elektrisch en schermgebaseerd moest zijn.
Als, als, als
Wagener zelf zegt er weinig over. Hij postte de beelden met een cryptische onderschrift, alsof hij wilde zeggen: “Kijk, dit had gekund.” En liet het daarbij. Het is aan de wereld om te interpreteren.

Wat rest is een ontwerp dat blijft hangen. Een droombeeld van wat de S-Klasse had kunnen zijn als Mercedes de moed had gehad om twee dingen tegelijk te doen: vooruitkijken én terugverlangen. Technologie onderbrengen in de EQS, emotie herbergen in de S-Klasse. Het beste van beide werelden.
In plaats daarvan kregen we verwarmde gordels.

Een pensioen om van te genieten
Gorden Wagener is met pensioen. Maar als hij zo blijft posten, blijft hij relevant. En blijft hij ons eraan herinneren dat design meer is dan lijnen trekken. Design is durven. Design is een verhaal vertellen.
In dit geval: het verhaal van een Rood Varken dat nooit doodgaat. En van een S-Klasse die Mercedes niet durfde te bouwen.
Tot iemand anders het doet.



