De nieuwe CLA is er nog maar in twee smaken: elektrisch en mildhybride benzine. Met die laatste wil Mercedes ook de diehard dieselrijder kunnen overtuigen. Maar kan een mildhybride benzinemotor werkelijk de torque en efficiency van een diesel evenaren? Of is dit vooral marketing die vooruitloopt op realiteit?
Mercedes acht de tijd stilaan rijp voor zijn PHEV-klanten om over te stappen naar volledig elektrische aandrijving. Elektrofoben of -critici verwijst Stuttgart in het geval van de nieuwe CLA door naar de zogenoemde Hybrid-versies. Laat je echter niet misleiden door die naam: het gaat slechts om een mildhybride ondersteuning op 48 volt. De benzinemotor zorgt met andere woorden nog altijd voor de hoofdaandrijving.
Geen plug-in dus, geen substantieel elektrisch rijbereik, geen laadkabel. Gewoon een benzinemotor met elektrische ondersteuning – bescheiden, efficiënt, maar fundamenteel anders dan wat de term “hybrid” vaak suggereert.
Transmissie
Of je nu voor de 180-, 200- of 220-versie van de hybride Mercedes CLA kiest, in alle gevallen gaat het om een nieuwe 1.5-viercilinder uit de FAME-reeks. Hoeveel pk’s en Nm’s die vrijgeeft, is louter een kwestie van elektronische sturing – de hardware blijft identiek.
Deze vierpitter werkt volgens de Miller-cyclus: bij lage belasting kan hij zijn inlaatkleppen langer openhouden tijdens de compressieslag, wat hem een stuk efficiënter maakt. Technische finesse die in de praktijk vertaalt naar lager verbruik zonder merkbaar vermogensverlies.
Bovendien wordt de koppelkromme onderin opgevuld door een 22 kW sterke elektromotor die zijn stroom haalt uit een LFP-accu van 1,3 kWh. Bescheiden capaciteit, maar voldoende om de viercilinder te ondersteunen bij optrekken en om energie te recupereren bij vertragen.
Die e-motor werd geïntegreerd in de gloednieuwe gerobotiseerde achtversnellingsbak met dubbele koppeling – 8G-eDCT gedoopt. Hij kan in alle verhoudingen een duw in de rug geven, of net energie recupereren. In dat laatste geval wordt de verbrandingsmotor stilgelegd – dat kan tot 100 km/u – en losgekoppeld door een aparte koppeling.
Daar merk je weinig van. De omgekeerde beweging – van elektrisch naar verbrandingsmotor – leverde tijdens onze test echter af en toe een schok op. Niets dramatisch, maar voelbaar genoeg om op te vallen. Een kwestie van finetuning? Waarschijnlijk. Of een inherente beperking van het systeem? Mogelijk.
Rijbeleving
Voor de rest schakelt deze transmissie soepel en kun je hem aan je rijstijl aanpassen via de diverse rijmodi. Ook sequentieel schakelen is mogelijk, maar helaas niet aan de hand van flippers aan het stuurwiel. Je moet daarvoor duwen en trekken aan de rechterselectiehendel aan de stuurkolom – wat minder intuïtief blijkt.
Voor wie manueel schakelen belangrijk vindt, is dat een gemiste kans. Maar laten we eerlijk zijn: hoeveel CLA-kopers zullen daadwerkelijk handmatig schakelen? Waarschijnlijk weinig. Toch blijft het een vreemde keuze voor een merk dat zichzelf positioneert als sportief en dynamisch.
Over dat stuurwiel gesproken: de virtuele schakelaars komen de ergonomie evenmin ten goede. Capacitieve knoppen die niet altijd reageren zoals je verwacht, geen tactiele feedback, lastig te bedienen zonder naar beneden te kijken. Het is moderne technologie die de gebruiksvriendelijkheid niet verbetert.
De Mercedes CLA 200 die we onder de billen kregen geschoven, was een 4Matic. Die kan tot de helft van de 193 pk – waarvan 30 afkomstig van de e-motor – en 250 Nm naar de achteras versluizen. De prestaties en de bochtenstabiliteit varen daar duidelijk wel bij.
De vierwielaandrijving geeft vertrouwen op wisselende ondergronden, verbetert tractie bij optrekken, verhoogt stabiliteit in bochten. En wie dat wil, kan op sneeuw zelfs wat driften door de Sportmodus te activeren en het ESP uit te schakelen. Nutteloos maar vermakelijk – precies wat je van een Mercedes mag verwachten.
De CLA 200 4Matic accelereert flukser dan de cijfers suggereren. Geen spectaculaire performance, maar meer dan voldoende voor dagelijks gebruik. De elektrische ondersteuning elimineert turbolag effectief, het vermogen komt direct beschikbaar, de aandrijflijn voelt responsief.
Verbruik en efficiency
Met het spreekwoordelijke ei onder je rechtervoet rij je in de stad vaak elektrisch. Niet lang – de 1,3 kWh-batterij biedt slechts beperkte capaciteit – maar frequent genoeg om het verbruik merkbaar te drukken. Bij stoplichten, in files, tijdens rustig sluipverkeer schakelt de verbrandingsmotor uit en neemt de e-motor over.
Op de snelweg zorgt de uitstekende stroomlijn voor verbruikscijfers die kunnen wedijveren met de betere diesels. Mercedes claimt een Cd-waarde van 0,20 – indrukwekkend laag, zelfs voor moderne maatstaven. In de praktijk vertaalt dat naar lager verbruik bij hogere snelheden, waar aerodynamica cruciaal wordt.
Exacte verbruikscijfers communiceert Mercedes nog niet, maar verwacht iets rond de 5,5 à 6 liter per 100 kilometer in gemengd gebruik. Vergelijkbaar met een moderne diesel, zij het zonder de torque bij lage toerentallen die diesel zo geschikt maakt voor lange afstanden met veel gewicht.
Basisontwerp en styling
Over het design van de nieuwe CLA kunnen we kort zijn: het is een verfijning van het vorige model, geëvolueerd maar niet gerevolutioneerd. De lijn blijft vloeiend, de proportie’s kloppen, de details zijn verzorgd. Het is een Mercedes zoals je die verwacht – ingetogen premium zonder schreeuwerige accenten.
Het interieur combineert moderne technologie met klassieke Mercedes-kwaliteit. Materialen voelen hoogwaardig aan, afwerking oogt zorgvuldig, het geheel straalt premiumstatus uit. Of de overdaad aan schermen en het gebrek aan fysieke knoppen een verbetering is, blijft discutabel.
Kostenplaatje
Mercedes communiceert de exacte prijzen voor de CLA 200 4Matic nog niet, maar verwacht een instap rond €50.000 voor deze configuratie. Dat positioneert de CLA in een segment waar concurrenten als de Audi A3, BMW 2-serie Gran Coupé en Volvo V60 eveneens spelen.
Eindoordeel
De 200 4Matic-aandrijfcombinatie zit de Mercedes CLA als gegoten en levert flukse acceleraties op ongeacht de ondergrond. De mildhybride-technologie functioneert goed in de praktijk – beter dan veel eerdere pogingen van Mercedes om benzine en elektrisch te combineren.
Maar is dit hét dieselalternatief? Voor sommige gebruiksprofielen wellicht. Voor wie vooral korte afstanden rijdt, vaak in de stad opereert, zelden zware lasten sleept – voor die kopers kan de CLA 200 4Matic inderdaad diesel vervangen. De efficiency benadert die van moderne diesels, het comfort overtreft wat dieselmotoren bieden, de verfijning is hoger.
Voor wie regelmatig lange afstanden aflegt met aanhanger, voor wie torque bij lage toerentallen essentieel is, voor wie tankbeurten zo zeldzaam mogelijk wil houden – voor die kopers blijft diesel de verstandiger keuze. De CLA 200 biedt goede efficiency, maar niet de onverwoestbare duurzaamheid en het lage verbruik onder alle omstandigheden die diesel kenmerkt.
Mercedes positioneert de Hybrid-versies als alternatief voor zowel PHEV als diesel. In werkelijkheid is het vooral een tussenoplossing voor wie nog niet klaar is voor volledig elektrisch maar dieseltechnologie ziet verdwijnen. Een compromis dat goed functioneert zonder echt te excelleren.
De technologie is verfijnd – de Miller-cyclus, de geïntegreerde e-motor, de nieuwe DCT. Maar kinderziektes zoals occasionele schokken bij herinschakeling van de verbrandingsmotor en de suboptimale ergonomie van virtuele stuurknoppen tonen dat ook Mercedes nog leert.
Voor Mercedes-liefhebbers die trouw willen blijven aan het merk maar diesel zien uitfaseren, is de CLA 200 4Matic een logische keuze. Voor rationele kopers die objectief naar totale eigendomskosten kijken, zijn er wellicht betere opties – waaronder gewoon even wachten op de volledig elektrische CLA.
Hét dieselalternatief? Nee. Een dieselalternatief? Ja, voor specifieke gebruiksprofielen. De waarheid ligt zoals altijd in de nuance – en die nuance hangt af van hoeveel kilometers je rijdt, waar je rijdt, en wat je van een auto verwacht.
Pluspunten
- Flukse acceleratie dankzij 4Matic en e-motorondersteuning
- Efficiënte Miller-cyclus viercilinder
- Soepel schakelende 8G-eDCT transmissie
- Frequent elektrisch rijden in stadsverkeer
- Uitstekende aerodynamica (Cd 0,20) verlaagt snelwegverbruik
- Vierwielaandrijving verbetert tractie en stabiliteit
- Verbruik vergelijkbaar met moderne diesels
- Verfijning hoger dan dieselmotoren
Minpunten
- Occasionele schokken bij herinschakeling verbrandingsmotor
- Geen stuurwielflippers voor manueel schakelen
- Virtuele stuurknoppen suboptimale ergonomie
- Beperkte batterijcapaciteit (1,3 kWh)
- Mildhybride, geen plug-in (geen substantieel elektrisch bereik)
- Torque bij lage toeren blijft achter bij diesel
- Sequentieel schakelen via stuurkolom minder intuïtief
- Prijs (verwacht ~€50.000) stevig voor mildhybride
- Lost diesel niet volledig op voor alle gebruiksprofielen
- Finetuning aandrijflijn vraagt nog verfijning
