Voor 2026 kreeg de Dacia Sandero een stevige opfrisbeurt die ook nieuws onder de motorkap meebracht. Maar is dit de evolutie die Europa’s bestverkochte auto nodig heeft? Of vooral cosmetische chirurgie die fundamentele beperkingen verhult – een budget-auto die duurder wordt terwijl concurrenten agressiever prijzen, met technologie die achterloopt op wat Chinese nieuwkomers standaard leveren?
De update voor 2026 lijkt precies op het goede moment te komen voor de Dacia Sandero. Want terwijl de stadsauto van de Roemeense Renault-dochter vorig jaar alsnog de nummer één van Europa was, begonnen de verkoopcijfers toch wat af te kalven naarmate het jaar vorderde, en onder de streep werden er in 2025 toch 6,5 procent minder Sandero’s verkocht dan in 2024.
Die 6,5 procent daling – statistisch niet dramatisch maar strategisch verontrustend. Europa’s bestverkochte auto verliest momentum precies wanneer Chinese concurrenten marktaandeel winnen met agressieve prijzen en betere uitrusting. Voor Dacia is dat wake-up call.
Een opfrisbeurt – zowel cosmetisch als technisch – moet nu voor een nieuw élan zorgen. Of dat voldoende is, blijft de vraag wanneer MG, BYD en anderen substantieel meer auto leveren voor vergelijkbaar geld.
Basisontwerp
Uiterlijk blijven de wijzigingen beperkt, al kun je de vernieuwde Sandero en zijn stoere Stepway-variant nu wel herkennen aan zijn aangepaste dagrijlichten in de vorm van een omgekeerde T.
Achteraan hebben de lichtblokken een pixeleffect, terwijl een matzwarte strip in Starkle – dat gek ogende materiaal van gerecycleerde kunststoffen dat Dacia op al zijn modellen toepast – de auto visueel wat breder moet doen ogen.
Starkle – gerecyclede kunststoffen – klinkt duurzaam maar ziet er goedkoop uit. Voor wie duurzaamheid waardeert, is dat acceptabel. Voor wie kwaliteitsindruk zoekt, blijft het plasticky. Die omgekeerde T-dagrijverlichting is onderscheidend zonder gedurfd, modern zonder gedateerd.
Visueel blijft dit facelift-niveau veranderingen. Herkenbaar als Sandero, subtiel anders genoeg om 2026-model van 2024-model te onderscheiden. Voor wie nieuwe wil, voldoende. Voor wie revolutie verwacht, teleurstellend.
Styling
Binnenin gaat het er ook wat sfeervoller toe. Afhankelijk van de versies is het centrale aanraakscherm voortaan 10 inch groot, terwijl de digitale instrumenten op een scherm van 7 inch een nieuwe lay-out hebben en een inductielader zijn intrede doet, wat allemaal bijdraagt tot een gevoel van opwaardering.
Ook dingen als automatisch grootlicht, een 360-gradencamera of elektrisch inklapbare buitenspiegels doen hun intrede.
En daar evolueert Dacia – langzaam maar consistent – van bare-bones budget naar respectabele value-propositie. Die 10-inch scherm, die 360-camera, die inductielader – allemaal features die vijf jaar geleden premium waren, nu standaard of optioneel in budget-segment.
Maar – en daar blijft nuance – “afhankelijk van de versies” betekent dat basisversie waarschijnlijk zonder komt. Die €12.990 Essential krijgt vermoedelijk geen 10-inch scherm, geen 360-camera, geen inductielader. Opwaardering blijft beperkt tot duurdere uitvoeringen.
Transmissie
Het grootste nieuws bij deze midlife-facelift zit echter onder de motorkap. De SCe 65, TCe 100 en TCe 110 – allemaal eenliters – blijven weliswaar gewoon op post, maar de 1.0-turbo van 100 pk van de bifuel-versie (benzine en lpg) werd vervangen door een 1.2 van 122 pk.
Bovendien is die Eco-G-variant nu voor het eerst ook te bestellen met een automaat: een gerobotiseerde zesbak met dubbele koppeling – ingekocht bij Magna – die meteen ook soepeler en alerter is dan de CVT waarmee de ‘oude’ Sandero verkrijgbaar was.
Die DCT-automaat is substantiële verbetering. CVT’s zijn efficiënt maar karakterloos, vaak luidruchtig, zelden geliefkoost door bestuurders. DCT levert betere respons, natuurlijker schakelgevoel, sportievere indruk. Voor Dacia is dit upgrade die meerwaarde levert.
Hij krijgt er zelfs schakellepels aan het stuur bij – een primeur bij Dacia. Detail dat symbolisch relevant is: schakellepels in budget-auto suggereren dat Dacia serieus neemt wat vroeger premium-exclusief was.
Die 1.2 mag dan al nieuw zijn voor de Sandero, deze kettingaangedreven driepitter heeft zijn sporen al verdiend, want hij ligt intussen al meer dan drie jaar in de Renault Austral.
Met dat verschil dat deze krachtbron, die samen met het Chinese Geely werd ontwikkeld in het kader van het Horse-programma – vandaar zijn codenaam ‘HR12’ – het bij Dacia technologisch wat eenvoudiger houdt: hier doet hij het zonder EGR-klep en houdt hij het bij een klassieke turbo met vaste schoepen – de Austral heeft een variabel exemplaar.
En daar zit Dacia’s strategie: beproefde technologie vereenvoudigd om kosten te besparen en betrouwbaarheid te maximaliseren. Geen EGR betekent minder complexiteit, minder onderhoud, minder potentiële defecten. Vaste turbo is goedkoper dan variabel maar functioneert adequaat voor vermogensniveaus die Sandero vereist.
Die samenwerking met Geely – Chinese technologie in Roemeens-Franse auto – illustreert hoe auto-industrie internationaal verweven wordt. Nationaliteit betekent steeds minder, technologie-delen steeds meer.
Zijn lpg-injectiesysteem is hetzelfde als dat van de andere motoren binnen het gamma. Allemaal om de betrouwbaarheid te maximaliseren.
Doordat de inhoud van het gasreservoir toenam tot 50 liter, breekt het gecumuleerde rijbereik van de Sandero Eco-G alle records: volledig volgetankt komt hij officieel tot 1.590 kilometer – 1.480 voor de Stepway – ver. Overschakelen tussen benzine en lpg doe je gewoon met een druk op de knop.
Die 1.590 kilometer is marketing-goud. Geen elektrische auto bereikt dat, zelfs meeste diesel-auto’s niet. Voor wie range anxiety heeft of lange afstanden rijdt, is dit overtuigend argument. Maar – en daar blijft nuance – lpg-tankstations worden schaarser. Netwerk krimp ondermijnt praktische bruikbaarheid.
Rijbeleving
Vanaf de eerste meters met onze automatische Eco-G 120 is het meteen duidelijk dat deze vernieuwde Sandero een stap vooruit heeft gezet. Het begint al bij het manoeuvreren: wanneer je de achteruit inschakelt met dat kleine en aangenaam in de hand liggende hendeltje, wordt de achteruitrijcamera automatisch ingeschakeld.
Details die dagelijks comfort bepalen. Automatische achteruitrijcamera – logisch in 2026 maar nog steeds niet universeel in budget-segment. Dat Dacia dit standaard levert, verdient waardering.
In het drukke stadsverkeer van Nice is het prettig dat we niet meer continu met de versnellingspook hoeven te spelen, en ook in het bochtige hinterland blijft de 1.2 Eco-G overeind. Op gas sprint de Sandero Stepway met deze motor in 10 tellen naar 100 km/u en in 32,1 seconden naar het kilometerpaaltje.
Die 10 seconden is adequaat zonder opwindend. Voor stadsauto ruim voldoende, voor snelweg-inhaalmanoeuvres acceptabel, voor wie performance zoekt teleurstellend. Maar wie performance zoekt, koopt geen Dacia.
Niet slecht, maar ook niet bijster indrukwekkend… en in elk geval niet beter dan de TCe 110 op benzine. Helemaal onverwacht is dat niet, want de automatische Stepway Eco-G zet ook wel 1.300 kilogram op de weegschaal, 100 meer dan de TCe.
En daar zit compromis. Automaat, lpg-systeem, Stepway-verhoogde carrosserie – allemaal voegen gewicht toe dat performance ondermijnt. Die 100 kilogram extra is substantieel voor auto die slechts 122 pk heeft.
Wat het verbruik betreft, is ons testverbruik van 7 à 8 liter per 100 kilometer op benzine – en nog een litertje meer op lpg – met een grove korrel zout te nemen, aangezien we het beestje op de heerlijke wegen rondom Nice niet echt gespaard hebben.
Die 7-8 liter benzine is redelijk, die extra liter lpg acceptabel gezien lagere kosten. Maar cijfers tijdens enthousiaste testrit op bochtige wegen representeren niet dagelijks gebruik. Praktijk zal vermoedelijk 6-7 liter opleveren.
In september krijgt de Sandero ook de nieuwe Hybrid 155 onder de kap, met zijn 1,8-liter de grootste en krachtigste motor uit het huidige Dacia-gamma. Die aandrijflijn gaat de prestaties van de Sandero allicht nog wat meer pep geven, maar zet toch vooral in op rendement, door zoveel mogelijk zijn elektrische aandrijving aan te spreken.
Hybride Sandero – interessante evolutie. Voor budget-merk dat elektrisch als te duur beschouwt, is zelfladende hybride logisch tussenstap. Levert efficiency zonder laadinfrastructuur-vereiste, performance zonder verbruiksboete.
De sturing van de versnellingsbak is duidelijk vooral op zuinigheid ingesteld: de bak schakelt telkens vrij vroeg op en zoekt zo snel mogelijk de zesde op. Hij doet dat in alle zachtheid, zonder brutale schokken, en in de Eco-modus zelfs bijna volledig onmerkbaar.
Ook bij het vertragen wacht de sturing zo lang mogelijk om terug te schakelen, zodat je geregeld de lepels achter het stuur moet aanspreken om de vaart erin te houden.
Reflexen die het rijden met de Sandero een pak aangenamer maken, en de rijervaring almaar dichter doet aansluiten bij die in een Clio.
En daar slaagt Dacia: budget-auto met mainstream-kwaliteit rijbeleving. Niet opwindend maar competent, niet thrilling maar betrouwbaar. Voor meerderheid kopers is dat precies wat vereist wordt.
Bochten neemt de Stepway sereen, zonder buitensporig te gaan overhellen. Het stuur is bovendien goed afgesteld, toch voor normaal gebruik bij een rustige rijstijl; voor sportieve bestuurders is het allicht nog wat te licht.
Als er één ding is dat we deze Eco-G kunnen verwijten, is het zijn niet bijster aangename driecilinderbrom die onder belasting nogal sterk hoorbaar is. Te wijten aan het feit dat Dacia bespaart op akoestische isolatie allicht.
En daar blijft Dacia budget. Die driecilinder-brom, die beperkte geluidsdemping – kostenbesparing die dagelijks hoorbaar blijft. Voor wie stilte prioriteert, is dit dealbreaker. Voor wie prijs prioriteert, is het acceptabel compromis.
Kostenplaatje
Uiteraard moeten we het dan nog even over de prijs hebben, toch hét argument van Dacia. Het goede nieuws is dat het merk de meerprijs voor deze faceliftversie beperkt heeft gehouden, zodat je nog altijd een Sandero hebt voor €12.990 – SCe 65 Essential.
Die €12.990 blijft Dacia’s troef. Goedkoopste nieuwe auto in Europa, onderscheidende propositie die Chinese concurrenten nog niet matchen. Voor wie absoluut minimumbudget heeft, is Sandero vaak enige optie.
Onze Stepway Eco-G 120 met automaat in de Extreme-topversie zit aan de andere kant van het spectrum en kost €20.490. Is die automaat noch de stoere Stepway-aankleding een must, dan parkeer je een Sandero TCe 100 of Eco-G 120 in de middelste uitvoering Expression voor minder dan €16.000 op je oprit.
Dat blijven bijzonder scherpe prijzen.
En daar blijft Dacia competitief. Die €20.490 voor topversie met automaat – vergelijk dat met Chinese elektrische auto’s die €25.000+ kosten of Europese concurrenten die €22.000+ vragen. Dacia levert meer auto voor minder geld dan meeste alternatieven.
Maar – en daar groeit spanning – die prijsvoorsprong krimpt. Chinese merken prijzen agressiever, Europese merken korting agressiever. Dacia’s waardepropositie blijft sterk maar wordt uitgedaagd.
Eindoordeel
Dacia slijpt de formule achter de Sandero slim bij. De Roemeense stadsauto is moderner, beter uitgerust en in deze Eco-G 120 met automaat prettiger om te rijden dan ooit.
Ja, ook een Dacia wordt chiquer met de jaren, maar het blijft allemaal redelijk. ‘Doe maar gewoon’; de Sandero en zijn Stepway-variant bewijzen dat dat recept nog altijd volstaat om een van de meest coherente auto’s op de markt te blijven.
En daar ligt Dacia’s succes – en potentiële kwetsbaarheid. “Doe maar gewoon” werkt zolang niemand beter levert voor minder geld. Momenteel is dat nog steeds het geval. Dacia levert coherent product tegen scherpe prijs.
Maar Chinese concurrenten komen eraan met betere technologie, rijkere uitrusting, vergelijkbare prijzen. MG4 Electric kost €29.990 maar levert elektrisch, modern interieur, substantieel betere demping. Voor €10.000 meer krijg je fundamenteel modernere auto.
Die vergelijking is nu nog gunstig voor Dacia – €10.000 verschil is substantieel. Maar wat als Chinese elektrische auto’s onder €20.000 zakken? Dan wordt Dacia’s waardepropositie uitgedaagd.
Een vertrouwde smaak in een nieuw lekkerder jasje? Absoluut. De facelift verbetert wat verbeterd moest worden – betere motor, betere transmissie, beter interieur. Voor wie Sandero overwoog maar aarzelde, zijn bezwaren geadresseerd.
Maar is dat genoeg om nummer één status te behouden? Discutabel. Europa’s bestverkochte auto blijven vereist meer dan facelift-evolutie. Vereist disruptie die Dacia niet levert.
Voor rationele kopers die vandaag auto nodig hebben en budget prioriteren, is Sandero logische keuze. Voor wie naar 2027-2028 kijkt en zich afvraagt welke technologie dominant wordt, blijft Sandero veilige maar niet visionair keuze.
Dacia heeft geleverd wat Dacia moet leveren: betaalbare betrouwbaarheid. Of dat voldoende blijft wanneer Chinese concurrenten betaalbare moderniteit leveren, zal de tijd leren.
Pluspunten
- €12.990 goedkoopste nieuwe auto Europa
- 1.590 km gecombineerd bereik (benzine+lpg) recordbrekend
- DCT-automaat substantiële verbetering vs. CVT
- Schakellepels Dacia-primeur (symbolisch relevant)
- 10-inch scherm, 360-camera, inductielader opwaardering
- 122 pk 1.2 beproefde technologie (3 jaar Austral)
- Geen EGR, vaste turbo (eenvoud → betrouwbaarheid)
- 10 sec naar 100 km/u adequaat stadsauto
- Expression onder €16.000 scherp geprijsd
- Coherent product (doe maar gewoon werkt)
Minpunten
- 6,5% verkoopdaling 2025 (momentum verloren)
- Starkle goedkoop ogende gerecyclede kunststof
- Facelift-niveau cosmetiek (geen revolutie)
- 10-inch scherm/360-camera afhankelijk van versie (niet standaard)
- 1.300 kg automatische Stepway (100 kg meer dan TCe)
- Niet beter dan TCe 110 benzine ondanks 122 pk
- Driecilinder-brom luidruchtig (beperkte geluiddemping)
- Lpg-netwerk krimpt (ondermijnt bereik-voordeel)
- Chinese concurrenten prijzen agressiever
- €10.000 meer krijg je elektrisch (MG4, substantieel moderner)
- Budget-compromissen blijven hoorbaar/voelbaar
- Veilige maar niet visionair keuze (evolutie niet disruptie)
