De Renault Clio is sinds jaar en dag een van de bestsellers van zijn segment. Om dat zo te houden zit deze zesde generatie van kop tot teen in het nieuw. Maar kan Renault het evenwicht bewaren tussen vernieuwen en trouw blijven aan wat de Clio succesvol maakt? Of is deze evolutie – of revolutie? – een stap te ver?
Een carrière van 35 jaar en 17 miljoen verkochte exemplaren in 120 landen: de Renault Clio is meer dan een levende legende, het is simpelweg de bestverkochte Franse auto ooit. Een opvolger klaarstomen voor zo’n legendarisch model heeft altijd iets van een equilibristenwerk: de nieuwkomer moet voldoende vernieuwen, maar ook weer niet in die mate dat het trouwe cliënteel dreigt af te haken.
Een evenwichtsoefening waarin Renault tot nog toe altijd met verve geslaagd is voor de vijf eerdere generaties van de Clio, sinds dat model in 1990 de Supercinq kwam aflossen. Ditmaal lijkt er in plaats van evolutie echter eerder sprake van revolutie. Om te beginnen qua uiterlijk, waar we gerust van een stijlbreuk mogen gewagen.
Basisontwerp
Hoewel de nieuwe Clio vertrok van dezelfde basis als zijn voorganger – het CMF-B-platform – werd hij wel een stukje groter. In de lengte kwam er bijna 7 centimeter bij, waarvan 1 centimeter tussen de voor- en achterwielen. Met zijn 4,12 meter is de Clio VI de langste auto in dit segment, en dus nog een fractie langer dan een MG 3 of Skoda Fabia – al spreken we dan over millimeters.
Met zijn 1,77 meter is deze zesde generatie ook 4 centimeter breder geworden, een groei die je ook terugziet in de spoorbreedte vooraan. Die extra centimeters zouden moeten vertalen naar meer binnenruimte – maar daar komen we zo op terug.
In profiel zorgt de 26 millimeter langere motorkap en de veel schuinere achterklep voor een dynamischer lijnenspel. Voeg daar de aflopende daklijn aan toe en de handgrepen voor de achterdeuren die in de C-stijlen werden geïntegreerd, en je krijgt een Clio die onmiskenbare coupétrekken begint te vertonen.
Die vloeiender lijnen leveren Renaults stadsauto ook een gunstiger stroomlijn op – de Cx-waarde gaat van 0,32 naar 0,30. Al wordt die winst deels weer tenietgedaan door het grotere frontale oppervlak, met als gevolg dat de totale luchtweerstand status quo gebleven is. Vooruitgang op papier, stagnatie in de praktijk.
Styling
De 1 centimeter langere wielbasis, gecombineerd met dunnere en meer uitgeholde rugleuningen voor de voorstoelen én de mogelijkheid om je voeten onder die voorstoelen te schuiven, komen de ruimte achterin ten goede. Maak je echter geen illusies: de bank is eerder bedoeld voor twee dan voor drie personen, en achter een bestuurder van 1,85 meter blijft het behelpen qua beenruimte. De aflopende daklijn doet de hoofdruimte evenmin veel goed.
Anders gezegd: qua verhouding buitenmaten-binnenruimte is de Clio alweer geen hoogvlieger. Die 7 centimeter extra lengte vertalen zich niet in proportioneel meer bruikbare ruimte – een gemiste kans die de compacte gezinsauto-ambities van de Clio ondergraaft.
Idem voor de koffer: Renault pakt dan wel trots uit met een knappe 391 liter laadvolume, maar in de Full Hybrid-versie slinkt die waarde als gevolg van de hoogspanningsbatterij tot 309 liter. En dat is voor een auto van 4,12 meter dan weer veel minder indrukwekkend. Concurrenten als de Volkswagen Polo en Toyota Yaris bieden vergelijkbare of grotere bagageruimtes in compactere carrosserieën.
Een ruimtewonder is de nieuwe Renault Clio dus niet. Maar de kwaliteitsindruk in zijn interieur werd wél opgewaardeerd. Zowat alle zichtbare delen zijn bekleed met knappe materialen, met zelfs vanachteren uit verlichte stof voor het dashboard aan passagierszijde. In de topversie Esprit Alpine is dat alcantara – een premium-touch die je niet verwacht in dit segment.
Net zoals alle recente Renaults kan de Clio rekenen op het OpenR Link-multimediasysteem met geïntegreerde Google-diensten: Maps, Play en Assistant – al zal die laatste op termijn vervangen worden door het meer geëvolueerde Gemini.
Het geheel laat zich bedienen via twee schermen van elk 10,1 inch, met een haast feilloze ergonomie. Menu’s zijn logisch opgebouwd, reactiesnelheid is goed, de interface oogt hedendaags. Op dit vlak is de vooruitgang ten opzichte de voorganger allicht het meest uitgesproken en behoort de Clio zonder meer tot de top van zijn klasse.
Transmissie
In eerste instantie kunnen klanten kiezen voor twee aandrijfgehelen: de TCe 115 – een drukgevoede 1.2-driecilinder – en de hier geteste Full Hybrid 160. Die maakt gebruik van Renaults welbekende zelfopladende techniek met zijn Multimode-versnellingsbak zonder klassieke koppeling.
De aandrijflijn is naast krachtiger vooral ook stiller en soepeler geworden, met minder sterk voelbare overgangen tussen de verschillende werkingsmodi. Als bestuurder hoef je je nog altijd nergens wat van te trekken – de elektronica regelt alles. Het systeem schakelt naadloos tussen elektrisch, hybride en volledig benzine-aangedreven rijden zonder dat je bewust ingrijpt.
Tegelijk is deze Clio Full Hybrid 160 ook verrassend zuinig: onder de 4 liter per 100 kilometer blijven is bij een normale rijstijl perfect mogelijk. Vooral als je in en om de stad blijft, waar de auto vaak puur elektrisch rijdt. Lange stukken snelweg trekken dat gemiddelde iets op, maar nooit in buitensporige mate.
Die efficiency is een sterk punt in een tijdperk waarin brandstofprijzen pijn doen aan de portemonnee. De Full Hybrid-technologie rechtvaardigt zich niet alleen door lagere uitstoot maar vooral door merkbaar lagere verbruikscijfers in de praktijk.
Rijbeleving
Het onderstel van de nieuwe Clio weet ook met bochtige slingerwegen van wanten, met zijn bredere sporen – 39 millimeter meer vooraan en 10 millimeter extra achteraan – die rolneigingen op natuurlijke wijze tegengaan. Ze krijgen daarbij de hulp van stijvere antirolstangen – maar zonder daarin te overdrijven – en schokdempers die in de Esprit Alpine-uitvoering een eigen afstelling genieten.
De filtering blijft altijd keurig – meer dan keurig zelfs. Met het directe stuur – nog maar 2,1 omwentelingen van nok tot nok bij een ongewijzigde draaicirkel – laat de Clio zich stabiel en onverstoorbaar door de bocht leiden.
Rijplezier is hier geen loos begrip: het consistente en goed centrerende stuur, de goed gekozen schokdemping, de krachtige en keurig doseerbare remmen en de alerte reactie van de aandrijflijn maken van deze Clio een van de meest dynamisch en prettig rijdende auto’s in het B-segment.
Dat is geen overdrijving. De Clio rijdt met een verfijning en precisie die je eerder bij premiummerken verwacht dan bij een compacte Fransman. Het is die combinatie van comfort en dynamiek die Renault altijd goed beheerst heeft – en die hier verder is geperfectioneerd.
Kostenplaatje
Als Full Hybrid E-Tech 160 wordt de nieuwe Renault Clio in ons land in vier uitvoeringen aangeboden:
- Evolution: €23.550
- Evolution+: €24.900
- Techno: €26.800
- Esprit Alpine: €28.300
De prijzen zijn best scherp. Voor een rechtstreekse rivaal als de Toyota Yaris Hybrid – die een heel stuk compacter is – beginnen de catalogusprijzen pas bij €27.600, en dan heb je nog maar de 116 pk-variant. Om maar te zeggen dat deze in Turkije gebouwde Fransman gunstig gepositioneerd is, ook al omdat de instapversie met de TCe 115 er al is vanaf €18.950.
Die scherpe prijsstelling compenseert wat de Clio mist aan binnenruimte en bagagevolume. Voor wie vooral waarde hecht aan rijdynamiek, interieurkwaliteit en zuinigheid, biedt de Clio uitstekende waar voor zijn geld.
Eindoordeel
De Clio VI belichaamt als geen ander de opwaardering die nu al een tijdje aan de gang is bij Renault. Een gezellig interieur, een modern infotainmentsysteem, tastbaar comfort, een eersteklas rijplezier en een hybride aandrijflijn die nooit eerder zo zuinig was: de nieuwste aanwinst in het segment van de stadsauto’s met verbrandingsmotoren heeft alles wat nodig is om zijn koppositie in dit segment te behouden.
Maar – en daar zit de nuance – de Clio VI is geen revolutie ondanks zijn radicaal gewijzigde uiterlijk. Het is evolutie verpakt in een nieuw jasje. De fundamentele kwaliteiten blijven dezelfde: prettig rijgedrag, degelijke afwerking, zuinige aandrijving. De tekortkomingen eveneens: beperkte binnenruimte voor de buitenmaten, bescheiden koffervolume in de hybride-versie.
Voor trouwe Clio-rijders is dat waarschijnlijk goed nieuws. De auto blijft herkenbaar Clio, alleen beter geperfectioneerd. Voor wie van een concurrent overweegt over te stappen, blijven dezelfde vragen relevant: heb je die extra bagageruimte nodig? Vind je de beperkte achterbank acceptabel? Weegt het rijplezier op tegen de ruimtelijke compromissen?
De Clio VI is uitstekend in wat hij doet: een prettig rijdende, zuinige, goed afgewerkte compacte auto zijn. Maar hij lost niet op wat zijn voorganger ook al niet oploste: de spanning tussen steeds grotere buitenmaten en niet evenredig groeiende binnenruimte.
Voor wie vooral rijplezier en efficiency zoekt in een compact pakket, is de Clio VI een sterke keuze – wellicht de beste in zijn segment. Voor wie een praktische gezinsauto zoekt met maximale ruimte, zijn er betere opties. Het is die duidelijke positionering die de Clio tegelijk sterk en beperkt maakt.
Doorgaan op het elan? Absoluut. Renault heeft geperfectioneerd wat de Clio succesvol maakt zonder de essentie te verraden. Of dat voldoende is in een markt die verschuift naar elektrisch en crossovers, zal de tijd leren. Maar voor wie een compacte hatchback met verbrandingsmotor zoekt, levert Renault met de Clio VI een overtuigend antwoord.
Pluspunten
- Uitstekend rijgedrag (stabiel, dynamisch, prettig)
- Verrassend zuinig (< 4 l/100km mogelijk in praktijk)
- Hoogwaardige interieurafwerking (alcantara in Esprit Alpine)
- Feilloze ergonomie OpenR Link-systeem
- Scherpe prijsstelling (vanaf €23.550 Full Hybrid)
- Stille, soepele hybride-aandrijflijn
- Direct, consistent stuur (2,1 omwentelingen)
- Bredere sporen verbeteren stabiliteit
- Beste multimediasysteem in segment
Minpunten
- Beperkte binnenruimte ondanks grotere buitenmaten
- Koffervolume Full Hybrid slechts 309 liter (vs. 391 liter benzine)
- Achterbank eerder voor twee dan drie personen
- Aflopende daklijn beperkt hoofdruimte achterin
- Verhouding buitenmaten-binnenruimte teleurstellend
- Aerodynamische winst tenietgedaan door groter frontaal oppervlak
- Beperkte beenruimte achter lange bestuurder
- Coupé-lijnen functioneel nadelig
- Gebouwd in Turkije (niet Frankrijk)
