De nieuwe Nexo bewijst dat Hyundai nog altijd heil ziet in een toekomst voor de brandstofcelauto als alternatief voor de klassieke batterij-elektrische EV. Maar is die toekomst realistisch? Of blijft waterstof een technologische doodlopende weg die alleen volgehouden wordt uit koppigheid?
Zeggen dat de autosector niet echt warmloopt voor waterstof, is een understatement van jewelste. Bijna alle merken die er ooit mee experimenteerden, hebben intussen weer afgehaakt. Alleen Honda, Hyundai en Toyota blijven volharden en blijven FCEV’s ontwikkelen. Dat zijn brandstofcelauto’s, oftewel elektrische wagens die zelf hun stroom aanmaken op basis van getankte waterstof.
Een technologie die elegant klinkt in theorie maar in de praktijk worstelt met fundamentele problemen: infrastructuur, efficiëntie, kosten. Problemen die geen enkel merk heeft kunnen oplossen – behalve door ze te negeren en toch door te gaan.
Bij Hyundai maken ze zich dan weer op voor de Europese lancering van de nieuwe Nexo, een SUV die datzelfde fuel cell-principe huldigt. Intussen heeft het Koreaanse merk al bijna dertig jaar ervaring met een dergelijke aandrijfvorm, al kwam het daar in Europa wel pas in 2013 mee naar buiten toen het hier de iX35 FCEV voorstelde.
Vijf jaar later werd die afgelost door de eerste generatie van de Nexo, en nu maken we dus kennis met de tweede generatie van dat model. Een evolutie die technisch indrukwekkend is maar commercieel waarschijnlijk irrelevant blijft.
Basisontwerp
Uiterlijk schakelt die over op de nieuwe, nogal opvallende vormtaal van het merk, zoals we die kennen van de Santa Fe en Ioniq 9. Een voorkomen dat zeker de tongen zal losmaken, maar dat op zijn minst de verdienste heeft om een frisse wind te doen waaien in een autolandschap dat al uniform genoeg is.
Temeer omdat de kans dat je zo’n Nexo op iedere straathoek gaat tegenkomen vrijwel onbestaande is. Exclusiviteit door gebrek aan adoptie – niet bepaald het soort onderscheidend vermogen waar merken op hopen.
Het design is gewaagd zonder polariserend te zijn, modern zonder gedateerd te voelen. Voor een auto die vermoedelijk vooral door overheidsinstellingen en bedrijven gekocht wordt om green credentials te tonen, is dat wellicht voldoende. Voor wie emotionele aantrekkingskracht zoekt, blijft het een functioneel ontwerp zonder echte ziel.
Transmissie en technologie
De brandstofceltechnologie verandert voor deze tweede generatie van het model niet wezenlijk, maar alle componenten ervan ondergingen wel de nodige aanpassingen. Zo kan de nieuwe Nexo nu 6,7 kilogram vloeibare waterstof opslaan in zijn reservoirs in plaats van 6,3, terwijl zijn elektrische aandrijfmotor in deze tweede generatie 204 pk in plaats van 163 pk ontwikkelt.
Waardoor de Nexo nu zowat anderhalve seconde sneller naar 100 km/u spurt: in 7,8 in plaats van 9,2 seconden. De topsnelheid bedraagt 179 km/u. Verder nam de capaciteit van zijn hoogspanningsbatterij toe van 1,56 naar 2,64 kWh, en verbeterde het mechanische rendement van 88 naar 90 procent.
Cijfers die vooruitgang suggereren zonder spectaculair te zijn. Die extra 41 pk voelen adequaat maar transformeren het karakter niet. De verbeterde efficiëntie is welkom maar lost de fundamentele beperkingen van waterstof niet op.
Al die dingen samen maken dat deze 4,75 meter lange SUV nu 826 WLTP-kilometers uit een tankbeurt perst, een winst van 106 kilometer. Terwijl tanken met waterstof in principe maar 5 minuutjes duurt, amper langer dan met een klassieke benzine of diesel dus.
En daar zou het voordeel van waterstof moeten zitten: lange actieradius, snelle heroplaadtijd. Geen range anxiety, geen uren wachten bij snelladers. In theorie het beste van beide werelden – verbrandingsmotor-gemak met elektrisch-rijden stilte.
Het probleem is enkel dat je dan wel zo’n waterstoftankstation in de buurt moet hebben. In heel België zijn er daar op dit ogenblik welgeteld… acht van. En het mag dan al de bedoeling zijn dat aantal uit te breiden naar vijftien tegen 2030, de voortekenen zijn niet bepaald bemoedigend.
En dan nog, ook vijftien stations is nog veel te weinig om voor een grote kentering te kunnen zorgen. Voor vergelijking: België telt duizenden benzinestations, honderden snelladers. Acht waterstofstations – waarvan sommige regelmatig buiten dienst – is niet infrastructuur, het is een anekdote.
Rijbeleving en verbruik
Spijtig voor de Nexo, want de tweede generatie van deze FCEV-SUV is nochtans een bijzonder mature en degelijke auto geworden, zoals we zelf konden vaststellen na een slordige 1.000 kilometer over Zuid-Koreaanse wegen.
Met als kanttekening dat we het ook wel braaf en beschaafd hebben gehouden, want het aantal flitscamera’s ligt in Korea zo mogelijk nog hoger dan bij ons.
Met respect voor de lokale snelheidslimieten – 110 km/u op de snelweg – kwamen we uit op een verbruik van ongeveer 1 kilogram waterstof per 100 kilometer, goed voor een totale actieradius van om en bij de 700 kilometer. In de praktijk zullen er dat wat minder zijn, want een beetje marge inbouwen is met een waterstofauto wel zo handig, gezien de gebrekkige tankmogelijkheden.
Die kilometers verslindt de Nexo in een uitzonderlijke stilte en dito comfort. De brandstofcel hoor je niet fluiten of sissen, en de hele werking van de aandrijflijn laat zich nimmer op een schokje of een valse noot betrappen.
De verzorgde stroomlijn en de banden – die specifiek voor dit model werden ontwikkeld om zo min mogelijk rolgeluiden te produceren – dragen evenzeer hun steentje bij tot de bijzonder ontspannen en zelfs rustgevende sfeer die in deze auto hangt.
Het is precies die sereniteit die de Nexo onderscheidt. Stiller dan de meeste batterij-elektrische auto’s, comfortabeler dan veel premium-SUV’s. De afwezigheid van mechanische geluiden, trillingen, schokken creëert een cocoon van rust die op lange afstanden waardevol blijkt.
Styling
Dat geldt ook voor de heerlijk zittende Premium Relaxation-stoelen die onderuit kunnen zakken in een loungestand, inclusief voetenbankje, om een kleine siësta te houden. Alles is piekfijn afgewerkt en er is overal ruimte in overvloed. De achterbank is niet verschuifbaar, maar de rugleuning kan wel worden versteld.
De koffer van de Nexo heeft voortaan een inhoud van 510 liter, of 1.630 liter met neergeklapte achterbank. Ook dat is een winst ten opzichte van vroeger, van respectievelijk 49 en 164 liter. Naast twee gebogen schermen van 12,3 inch telt het dashboard ook nog shortcuts naar de meest essentiële functies, aangevuld met een helder en efficiënt head-up display.
Het interieur ademt Hyundai-kwaliteit zoals we die kennen van de Ioniq-familie: hoogwaardig zonder pretenties, functioneel zonder saai, technologisch zonder overweldigend. Precies wat je verwacht van een auto in dit segment – niets meer, niets minder.
Die Premium Relaxation-stoelen zijn een welkome luxe voor een auto die lange afstanden moet afleggen tussen schaarse tankstations. Comfort wordt noodzaak wanneer je omrijdt om waterstof te vinden.
Dynamiek
De Nexo is echter niet alleen een bijzonder comfortabele reisgezel, ook op een bochtige weg weet hij best nog wel van wanten. Daar plukt hij de vruchten van zijn ophanging met verstevigde verankeringspunten, zijn aangepaste antirolstangen en zijn nieuwe schokdempers, vooraan voorzien van hydraulische bumpstops bij het inveren.
Uiteraard koestert deze leeg 1,9 ton zware SUV weinig tot geen sportieve ambities, maar zijn weggedrag past wel perfect bij zijn roeping als gezinswagen. Via de lepels aan het stuur kun je de mate van energierecuperatie instellen, maar je kunt dat ook overlaten aan de automatische stand.
Die houdt voor zijn vertragingen rekening met gps-gegevens, het reliëf en het omliggende verkeer, en die in de Koreaanse praktijk uitzonderlijk goed bleek te werken. Technologie die werkt zoals beloofd – een verademing in een tijdperk waarin veel ADAS-systemen meer frustreren dan assisteren.
De Nexo rijdt zoals een moderne premium-SUV hoort te rijden: comfortabel, voorspelbaar, competent. Geen auto die je uitnodigt tot enthousiast sturen, maar ook geen auto die frustreert met slechte manieren. Precies de middenweg waar de meeste gezinnen naar zoeken.
Kostenplaatje en marktrelevantie
Door de gebrekkige tankinfrastructuur, maar ook door de forse aanschafprijs die ergens rond de €70.000 zou uitkomen. Dat maakt deze Nexo de facto enkel interessant voor professionals of overheidsbedrijven die er een ‘groen’ statement mee willen maken.
En daar zit de fundamentele contradictie van de Nexo. Technisch is het een indrukwekkend staaltje engineering. De brandstofceltechnologie werkt, de actieradius overtuigt, het comfort excelleert. Hyundai heeft zijn huiswerk gedaan.
Maar commercieel blijft het een doodgeboren kind. Acht waterstofstations in heel België, met de belofte van vijftien tegen 2030 – dat is geen infrastructuur, dat is een excuus. Voor €70.000 kun je elke batterij-elektrische premium-SUV kopen die je wilt, met toegang tot duizenden laadpunten.
De Nexo vraagt van kopers dat ze een €70.000 gok nemen op infrastructuur die er niet is en waarschijnlijk nooit komt. Dat ze accepteren dat tanken een expeditie wordt in plaats van een routineklus. Dat ze geloven in een waterstof-toekomst die de rest van de industrie allang heeft opgegeven.
Eindoordeel
We nemen weinig risico door te stellen dat deze Nexo de meest geslaagde waterstof-SUV op onze markt is. ’s Werelds enige andere fuel cell-SUV, de Honda CR-V e:FCEV, is in België niet te koop. En de Toyota Mirai is geen SUV.
Toch belooft het ook nu weer een lastig verhaal te worden. Jammer, want op zichzelf beschouwd bulkt deze brandstofcel-SUV van de kwaliteiten.
En daar ligt de tragiek van de Nexo. Het is objectief een uitstekende auto. Comfortabel, stil, ruim, goed afgewerkt, technologisch geavanceerd. Als batterij-elektrische SUV zou hij concurreren met het beste wat de markt biedt.
Maar als waterstofauto is hij een curiositeit. Een technologische showcase zonder commerciële toekomst. Een bewijs dat Hyundai waterstof kan, niet dat waterstof zín heeft.
Hoe relevant is waterstof nog? Voor bedrijven die green credentials willen tonen zonder zich druk te maken over praktische bezwaren: relevant genoeg. Voor overheidsinstellingen die vooroplopen willen in duurzaamheid: een symbolische keuze.
Voor normale consumenten die een betrouwbaar, praktisch vervoermiddel zoeken? Irrelevant. Acht tankstations betekent dat waterstof in België geen alternatief is, maar een hobbyproject voor early adopters met te veel geduld en te weinig gezond verstand.
De Nexo verdient beter. Hyundai’s engineers verdienen beter. Maar infrastructuur laat zich niet wegwensen, en de markt heeft gesproken: batterij-elektrisch heeft gewonnen, waterstof heeft verloren.
Dat Hyundai, Honda en Toyota blijven volharden is bewonderenswaardig of koppig, afhankelijk van je perspectief. Maar koppigheid verandert de realiteit niet. En de realiteit is dat waterstof voor personenwagens een technologische doodlopende weg blijft.
De Nexo is de beste waterstofauto die vrijwel niemand zal kopen. En dat is jammer – maar ook onvermijdelijk.
Pluspunten
- Uitzonderlijke stilte en comfort
- 826 km WLTP-actieradius (700+ km praktijk)
- Tanken duurt slechts ~5 minuten
- Premium Relaxation-stoelen met loungestand
- Piekfijne afwerking en ruimte in overvloed
- 510-1.630 liter bagageruimte
- Slimme automatische recuperatie (gps-gestuurd)
- Mature, degelijke technologie
- Competent weggedrag voor gezins-SUV
Minpunten
- Slechts 8 waterstofstations in België (15 tegen 2030)
- Infrastructuur praktisch onbestaand
- Aanschafprijs ~€70.000 (te duur vs. batterij-EV)
- Commercieel alleen interessant voor bedrijven/overheid
- Waterstof als technologie door industrie opgegeven
- 1,9 ton leeggewicht
- Geen sportieve ambities
- Design gewaagd maar zonder ziel
- Marktrelevantie vrijwel nul voor particulieren
- Technologische doodlopende weg
- €70.000 gok op infrastructuur die er niet komt
